Halverwege januari en al veel leuks gedaan!

Het nieuwe jaar is al weer vol in gang hier in Escondido, California!
Hier een foto reportage !

We hadden mijn Russische vriendin Tatyana en haar dochtertje Anya logeren omdat haar man en Andrew beiden toevallig dezelfde dagen voor werk weg waren. Damien en Anya zien elkaar een paar keer per week en ze zijn dol op elkaar. Het grappige is dat hun beide persoonlijkheden compleet tegenovergesteld zijn.

Op 7 januari vierden we Kiki’s verjaardags feestje bij ons thuis. Kiki is ons nichtje (dochtertje van Andrew’s zus) en is vier jaar geworden. Ze wou graag een prinsessenfeestje en daar hebben we voor gezorgd. Ik vind het altijd heel leuk om feestjes te organiseren, eten te maken en mensen in ons huis te ontvangen. Ons nieuwe stekkie bleek een uitermate geschikt party huis! Volgende week organiseer ik een baby shower voor een vriendin bij ons thuis, zin in!

Afgelopen weekend zijn we naar Arizona geweest om onze vrienden Brandon en Monique en hun zoontje Soren te bezoeken. Ze hebben een huis in San Diego maar zijn voor hun PhD studie voor 3 jaar in Phoenix, Arizona. De autoreis was zo’n 7 uur en daar zagen we wel een beetje tegen op met Damien (hij wordt snel onrustig, houdt niet van stil zitten . Gelukkig viel het heel erg mee en verliep het voorspoedig. Het was een heel erg leuk weekend, we hebben goed bij kunnen kletsen en lekker gegeten. Het was leuk om de jongens samen te zien spelen. Het was goed voor Damien om met Soren, die anderhalf jaar ouder is, te spelen. Nu heeft hij ineens interesse voor treintje en auto’s en hij lijkt thuis nu beter alleen te kunnen spelen.

Oh en wat ik nog helemaal niet verteld heb is dat ik een parttime baan heb! Ik werk bij Darlene, een kennis van de familie die een eigen bedrijfje bij haar huis heeft. Het is lastig uit te leggen maar ze werkt met gegevens van alle kinderen in San Diego county die speciaal onderwijs hebben. Ze is de contactpersoon met de overheid en maakt allerlei rapporten. Ze wil minder gaan werken en leert mij nu alles wat ze doet. Heel interessant en fijn dat ik eindelijk wat heb kunnen vinden. De werkgelegenheid hier is nog steeds slecht en helemaal in parttime werk.
We hebben het zo kunnen regelen dat Andrew met Damien is als ik werk dus dat is helemaal fijn voor allemaal. Joepie!

Hier nog wat video’s van Damien
http://vimeo.com/35234114
http://vimeo.com/35234542
http://vimeo.com/35237081
http://vimeo.com/35237867
http://vimeo.com/35238292 

Hoop dat jullie nieuwe jaar ook leuk is begonnen!

xxx

Merry Christmas!

Merry Christmas!

Hoop dat jullie in Nederland allemaal leuke kerstdagen hebben gehad! Jullie hebben geluk met 2 dagen. Hier hebben we er maar 1! Maar we hebben alles uit de dag gehaald en genoten. Het was heerlijk warm met kerst. Na twee weken relatief koud weer hebben gehad scheen de zon op kerstdag volop en hebben we op en top van ons nieuwe stekkie kunnen genieten. We werden pas om 16 uur bij Andrew’s oom en tante voor het kerstdiner verwacht en hebben het lekker rustig aangedaan. Pannekoeken als ontbijt, Damien cadeautjes uitpakken (dat duurde al met al zo’n 3 minuten , daarna heerlijk rond het huis gehangen, Andrew heeft het gras gemaaid en ik heb een paar persimmon broden gebakken om weg te geven (persimmon is een vrucht die in onze tuin groeit). Damien vermaakte zich voornamelijk met stokken en eikels zoeken, alles in z’n mond stoppen en stoeien met Andrew. Het was echt fijn om met z’n drietjes van deze mooie dag te genieten. Rond 16 uur allemaal schoon gewassen richting een heerlijk feestmaal bij Andrew’s tante. Zo moet het zijn… stil staan bij de betekenis van Kerstmis en geen stress. Hopelijk kunnen we deze traditie er in houden!

Hoe was jullie kerst?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ons nieuwe huis!

Afgelopen weekend zijn we verhuist! Na dagen van schilderen, inpakken en uitpakken zijn we gesetteld in ons nieuwe (huur) huis. We zijn oh zo blij hier. Het is in Escondido waar we al woonden, dicht bij het centrum maar je hebt het gevoel echt op het platteland te wonen. Het huisje ligt ver van de weg en heeft een geweldig uitzicht met hele mooie grote ramen. Het is een authentiek oud huis (voor Californische begrippen)  en heeft veel leuke details en een warm gevoel. Het heeft heel veel ruimte voor Damien om rond te rennen en dingen te ontdekken, en dit alles voor een hele goede prijs. Wat een geschenk!

We hebben al een aantal avonden bij de open haard gezeten en hebben het gevoel echt tot rust te komen na een hectische periode. Waarschijnlijk kom ik hier ook wat meer aan email toe (dus hou je mail box in de gaten;). We hebben het goed gehad bij Andrew’s ouders en zijn enorm dankbaar dat we een tijd (10 maanden) daar hebben kunnen wonen maar het is nu heel fijn om weer met z’n drietjes te zijn. Damien had een moeilijke eerste week. Hij is gevoelig en was een beetje van slag dat hij in een nieuwe omgeving was. Ook denk ik dat hij zijn grootouders miste omdat hij die normaal elke dag zag. Vandaag is hij voor het eerst weer zichzelf en vind het fijn om buiten te zijn.

Ik ben begonnen met werk als Local Business Consultant bij Juice in the City. Een ‘daily deal’ site. Het is een flexibele baan vanuit huis. Ik hoop nog een wat vastere part time baan te vinden maar voor nu hoop ik dat dit een leuke job zal zijn.

Trick or Treat!?

Hier een foto van Damien samen met zijn neefje en nichtje voor dat we langs de huizen gingen voor ‘Trick or Treat’. Op de avond van Halloween gaan kinderen verkleed langs de deuren om een ‘treat’ (snoepjes) op te halen. Het was zowel voor Damien als mij de eerste ervaring hiermee en was heel leuk! Mensen hadden hun huizen eng versierd met doodshoofden etc maar ook leuk met pompoenen. Het is best een enge feestdag voor kinderen… maar ze schijnen het leuk te vinden Damien was verkleed als kikker, zo schattig! Kiki was prinses en Malakai als captain Rex van Starwars. Leuk stel

Moeilijke tijden, Pompoenen en Damien

Er is heel wat gebeurt sinds we terug zijn in Amerika, 2 weken na terugkomst in de USA werd mijn schoonvader met spoed opgenomen in het ziekenhuis en de volgende dag geopereerd in zijn hoofd. Hij had een subdural hematome, wat betekend dat hij een bloeding bij zijn hersenen had. Hij heeft 3 weken in het ziekenhuis doorgebracht en is nu 1.5 week thuis en zijn herstel gaat behoorlijk goed. Het was een hele spannende tijd, de nacht opvolgend de operatie heeft hij een seizure (de precieze vertaling weet ik niet maar een soort epileptische aanval van 90 seconden in zijn hersenen) gehad. Hierna werd hij 5 dagen in een kunstmatige slaap gehouden. Het was een hele spannende tijd, toen hij wakker werd kon hij niet praten en bewegen en een paar weken therapie in het ziekenhuis heeft er voor gezorgd dat hij nu weer aardig goed kan praten en kan lopen. Het moeilijkste op dit moment is zijn zicht, zijn ogen werken nog niet zoals het hoort en dat kan nog een hele tijd duren. We zijn dankbaar dat hij zich nu goed herstelt en dat hij weer bij ons thuis is (we wonen nog bij Andrew’s ouders). Het was voor de hele familie een emotionele en drukke tijd en het was lastig om het ‘normale’ leven door te laten lopen.
Bij Damien werd diezelfde tijd Astma geconstateerd en dat was ook heel spannend omdat hij bijna niet kon ademen. Hij heeft vorige week weer een astma aanval gehad waardoor we midden in de nacht bij de eerste hulp zaten. Het is naar om je kind in ademnood te zien. Het is goed te behandelen maar het duurt even om de goede medicijnen te vinden en het geven van de medicijnen is een heel gedoe maar we moeten dit consequent blijven doen om aanvallen te voorkomen.

We zijn toe aan een positieve verandering en ons leven mag wel in een wat rustiger vaarwater komen… Maar er zijn leuke ontwikkelingen: Het ziet er naar uit dat we vanaf 1 december in ons eigen (gehuurde) huisje kunnen. We hebben gisteren gekozen voor een leuk huisje met grond erom heen in Escondido. Het heeft veel persoonlijkheid en ruimte voor Damien om rond te kunnen banjeren.
We hebben erg veel zin om weer met z’n drietjes samen te zijn en ons eigen stekkie te hebben.

Volgende week is het Halloween in Amerika. Voorafgaand gaat iedereen met kinderen naar een pumkinpatch waar je een pompoen kan kopen en allerlei spelletjes en dieren zijn. We zijn al meerdere keren geweest, zie foto’s! De andere kinderen op de foto’s zijn Damien’s neefje en nichtje Malakai en Kihana (Kiki). Zij zijn met hun ouders veel hier geweest de laatste maand om zoveel mogelijk in het ziekenhuis bij Scott te kunnen zijn.

Damien is alweer 14.5 maand. Hij is op en top jongen! Hij houdt van buiten spelen, stokken en stenen zoeken, zand scheppen (en in zijn mond stoppen) en stoeien met Andrew. Hij is nergens bang voor, houdt van dieren en van muziek. Hij danst als hij muziek hoort en probeert ook mee te zingen. Hij houdt niet van speelgoed behalve zijn instrumenten. Hij heeft een enorm sterke wil en kan niet stilzitten. We worden al aardig door hem op de proef gesteld want hij laat zijn mening LUIDT en duidelijk horen. Als hij goed in orde is (helaas was hij veel ziek de laatste maand) lacht hij veel. Hij heeft een grote aanstekelijke glimlach en waar we ook met hem heen gaan, iedereen lacht naar hem omdat hij zo vrolijk ‘HI’ zegt en lacht. Hij houdt enorm van mensen, hoe meer zielen hoe meer vreugd (helaas voor mij vindt hij thuiszitten zooooo saai, dus we zijn veel op pad). Hij kan zich niet zo goed zelf binnen vermaken (raar hoor, een kind dat niet van speelgoed houdt) maar buiten in het park loopt hij zo honderden meters van mij vandaan, eekhoorntjes of honden vangen. Iedereen denkt dat hij 2 jaar is omdat hij zo lang en groot is voor Amerikaanse begrippen. Hij begint al een beetje met woorden te communiceren, zowel engels als nederlands. Nee Nee en NO NO met stip op nummer 1, gevolgd door HI! en UIT!

Onze vakantie naar Nederland

 

We zijn nu al weer een dikke week terug van onze vakantie naar Nederland maar het effect van een hele maand vakantie is gelukkig nog niet uitgewerkt! Het is niet voor iedereen te regelen en we hebben echt geluk (vooral hier in Amerika) dat Andrew een baan heeft dat hij een hele maand weg kan maar het is echt een aanrader! Zoals Andrew het omschrijft: een duurt een week voordat je echt relaxt bent, week 2 kun je er echt van genieten en dan aan het einde van die week realiseer je je dat je nog 2 weken te gaan hebt!

Ik moet zeggen dat we allebei goed uitgerust terug komen en dat is altijd nog maar de vraag omdat het altijd nogal hectisch is om iedereen te zien. Deze keer hadden we een goede mix van tijd voor onszelf en tijd doorbrengen met familie en vrienden. Natuurlijk wil ik met iedereen altijd vaker afspreken en hebben we helaas ook een paar goede vrienden niet kunnen zien (booo!) maar we realiseren ons ook dat het niet verstandig is de maand uber vol te proppen.

Mijn ouders spelen een grote rol in dit uitgeruste gevoel want behalve voor ons zorgen (hhmmm lekker eten mam!) hebben ze ook veel op Damien gepast en voor hem gezorgd! Wel fijn om dit af en toe even uit handen te kunnen geven. Ik denk dat mijn luier- verschoon-gemiddelde op 1 per dag lag ! En dat is nu wel weer anders !

We hebben er enorm van genoten om jullie allemaal weer te zien en lekker hebben kunnen kletsen! Onderstaand een paar kiekjes van de trip, helaas heb ik nu niet zoveel foto’s van mensen (anders dan onszelf..:( De rest van de foto’s zijn nog in NL op mijn ouders PC. Zal er misschien nog wat na-posten.

Bedankt voor de gezellige tijd

Andrew de groenteboer!

Een leuk moment in ons gezin! Vandaag hebben we onze eerste zelfverbouwde groente gegeten. Een heerlijke salade van o.a. rucola!

Andrew heeft 2 maanden geleden zaden geplant en vandaag was de eerste oogst.
We kunnen gebruik maken van een stuk land bij de kerk en Andrew heeft van alles geplant; courgette, tomaten, paprika’s, meloen, sla, komkommer, aubergine….Met het klimaat hier kun je van alles groeien het hele jaar door.
En ik, als hobby kok, ben natuurlijk erg blij om deze (biologische) groenten te gebruiken in de keuken. We vinden het fijn dat Damien leert waar zijn eten vandaan komt en als hij ouder wordt is het voor hem leuk te zien hoe een zaadje uitgroeit tot iets eetbaars!

Summer fun met de complete familie Last

Zoals jullie weten wonen we tijdelijk bij Andrew’s ouders.. Een paar weken geleden heeft de rest van het gezin Last zich bij ons gevoegd (de familie Sawyer om precies te zijn). Hillary (andrew’s zus), Zac, Malakai en Kihana (Kiki) hebben 5 jaar in het buitenland gewoond (3 jaar Portugal en 2 jaar Marokko) en zijn weer terug in California. Zac heeft een nieuwe baan en omdat het hun nieuwe appartement in San Diego nog niet beschikbaar is wonen ze een maand bij ons. We wonen nu met z’n 9en in dit huis (3 slaapkamers . We moesten eerst even wennen aan de drukte (kinderen zijn 3 en 6 jaar oud) maar nu hebben we vooral veel plezier samen. Ik ben alvast overgeschakeld naar ‘vakantie stand’, mede omdat het heeeeel erg warm is en we veel in het zwembad liggen om af te koelen. Ik heb nog nooit in het zelfde land als Hillary en Zac gewoond dus ik leer ze steeds beter kennen. Het klikt goed met Hillary en het is gezellig om samen te kletsen. De kinderen hebben helaas het tegenovergestelde dag slaap ritme dus we kunnen helaas niet heel veel dingen buitenshuis samen doen… als haar kinderen wakker worden gaat Damien weer naar bed en vice versa.

Hieronder wat foto’s van de laatste paar weken.

Nog 4 weken en dan komen we met z’n drieen 4 weken naar Nederland, we kunnen niet wachten. Andrew werkt hard en heeft zin in een break en ik heb natuurlijk zin om iedereen weer te zien!

Over 30 zijn…

Hehe… tijdens een klein moment van rust besluit ik eindelijk eens een blog te schrijven. Over 3 weken zijn we 3 jaar in Amerika, en ik ben vorige week 30 geworden. Wow, de tijd is echt voorbij gevlogen. Er is veel gebeurt in 3 jaar tijd, Andrew die zijn Master’s degree heeft behaald en nu aan het werk is als Marriage en Family therapist. Twee jaar wonen in LA en nu alweer bijna een jaar in Escondido, San Diego. Damien die morgen al weer 10 maanden oud is, bizar om te bedenken dat ik al weer 1.5 jaar geleden achter kwam dat ik zwanger van hem was.

Ondanks dat ik 30 ben geworden heb ik nog steeds het idee dat ik nog van de begin 20er generatie ben. Ik vind het bizar om te bedenken dat ik mensen ken die in begin jaren negentig geboren zijn en geen kinderen meer zijn. Jaren 80 is retro, kleding die ‘in’ was toen ik jong was is al weer een andere keer ‘in’ geweest. Ik ben van de generatie waar onze ouders geen kinderzitjes in de auto hadden en op school ‘overblijven’ een nieuw fenomeen was. Ik had er met mijn vriendin Lotte over dat we voor ons gevoel morgen zo weer aar de middelbare school kunnen gaan en ons daar thuis kunnen voelen… (de huidige scholieren zullen zich daarentegen afvragen wat die ‘moeders’ daar te zoeken hebben .

Andrew heeft mij geleerd elke fase in het leven te omarmen en te accepteren en ik wordt er beter in.  Als je telkens voor- of achteruit kijkt mis je het ‘NU’.
Trouwens… ik hoor hier in de wandelgangen ‘the THIRTIES is the new TWENTIES’ wat dat ook mag betekenen Ik ben voor!

Happy Mother’s day!

Mijn eerste moederdag dit jaar! Het was fantastisch!
Ik voelde me echt in het zonnetje gezet vandaag. Vanochtend eerst een heerlijk ontbijtje en vanmiddag een verrassing. Andrew had allemaal lekker dingen gekocht: Brie, asiago kaas, prosciuto, salami, pate, olijven tapenade en een baguette. Met de picknick mand gingen we op weg naar een wijngaard in de buurt, daar aangekomen een fles wijn gekocht en picknicken maar…. Het was super!

Het moederschap heeft mijn leven echt verandert. Ik geniet er enorm van maar het mag ook wel gezegd worden dat het een gigantische zelf opoffering is. Zoals ik al eerder schreef kom je ineens niet meer op de eerste plaats in je leven. Het is zo’n belangrijke taak, een hele verantwoordelijkheid om je kind(eren) goed op te voeden en in hun behoeften te voorzien, zowel fysiek als emotioneel.
Bedankt mam voor alle jaren zorg en opoffering en petje af voor alle moeders in deze wereld, jullie doen een geweldig belangrijke job!